[Fic].........P a p a R a zZ i ........6
posted on 28 Apr 2008 22:14 by cosinepub in Fiction--PapaRazZiChapter 6
สวนหลังบ้านเต็มไปด้วยผืนหญ้าเขียวชอุ่ม ดอกไม้หลากพันธุ์แข่งกันอวดสีสัน
ยุนโฮเดินชมเหล่าดอกไม้อยู่นาน สักพักก็มีมือโฉบมาปิดตาเขาเข้า ยุนโฮยิ้มก่อนเอ่ยปากทายว่าคนที่ปิดตานั้นเป็นใคร "ทำไมเจ้าหญิงชางมินถึงชอบแกล้งอยู่เรื่อย"
มือที่ปิดตาเริ่มคลายออก ยุนโฮหันไปก็พบกับใบหน้าและรอยยิ้มหวานๆของชางมิน
"แอบมาอยู่ที่นี่อีกแล้วเหรอ?" ชางมินว่า ยุนโฮก็ได้แต่ยิ้ม
"อยากรู้จริงๆว่าเด็กที่เป็นรักแรกของยุนโฮเขาเป็นคนยังไง" ชางมินพูดต่อ น้ำเสียงกึ่งงอน เขายังจำเรื่องรักแรกที่ยุนโฮเคยเล่าให้ฟังได้สนิทใจ และสวนหลังบ้านที่พวกเขายืนอยู่ ก็เป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่ยุนโฮได้พบกับเด็กคนนั้น
"คิดมากน่า เรื่องมันตั้งนานมาแล้ว ถึงจะมาเจอกันอีกทีฉันก็คงจำไม่ได้" ยุนโฮเอื้อมมือไปลูบศีรษะคนตรงหน้าอย่างเอ็นดู
สักพักเสียงโทรศัพท์มือถือก็กลายเป็นตัวคั่นบรรยากาสเสียได้
ยุนโฮรีบกดรับโทรศัพท์ โดยมีสายตาของชางมินจ้องมองอย่างใคร่รู้
"ฮัลโหล คุณแจจุงหรอครับ?"
"ครับ....."
"อาการของคุณยูซอนเป็นยังไงบ้าง"
"หมอให้กลับไปพักที่บ้านได้แล้วน่ะครับ คือว่าคุณทำแหวนหล่นไว้ที่ห้องผู้ป่วยหรือเปล่า"
"เอ่อ อยู่กับคุณหรอครับ!" ยุนโฮเสียงตื่นระคนดีใจ จนชางมินอดสงสัยไม่ได้
"ครับ แล้วจะเอาแหวนคืนยังไง" แจจุงเสียงเรียบ
"อืม งั้นเดี๊ยวผมโทรกลับไปอีกที เอ่อคือผมต้องเช็คตารางเวลาก่อนน่ะครับ"
"ครับ...." แล้วแจจุงก็ตัดสายไปทันที
ชางมินที่นิ่งฟังบทสนทนาอยู่นาน ก็อดถามคนรักของตนไม่ได้ "ใครเหรอ ?"
"เรื่องมันยาวน่ะ ไว้เดี๊ยวจะเล่าให้ฟัง"
ชางมินได้ยินดังนั้น จึงไม่คิดจะซักไซ้ต่อ...............ทำไมนะ ทำไมผมถึงต้องกลัวด้วย ทำไมผมถึงรู้สึกหวาดหวั่นกับโทรศัพท์เมื่อกี้ ทำไมกัน...........
.
.
...............................................................................................................
แจจุงวางโทรศัพท์มือถือลงบนโต๊ะทำงาน บทสนทนาเมื่อครู่ยังก้องอยู่ในหูวนไปวนมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เขาถอนหายใจ พลางมองยูซอนเพื่อนสนิทที่นั่งเล่นเกมส์กดอย่างเอาเป็นเอาตาย
แจจุงเริ่มขมวดคิ้ว แล้วเดินไปแย่งที่กดในมือยูซอนมาเล่นเสียเอง
"เฮ้ย เฮ้ย!!! แจจุงนายทำยังงี้ไม่ถูกนะ ฉันเล่นอยู่นายก็เห็น" ยูซอนโวยวาย
แจจุงทำหูทวนลม แล้วบอกเพื่อนตนเองว่า "ยูซอน ฉันโทรไปหายุนโฮอย่างที่นายบอกแล้ว......"
"อ้าว โทรไปแล้วก็ดีแล้ว เขาว่าไงบ้าง?"
".......เขาบอกเดี๊ยวจะโทรมานัดอีกที"
ยูซอนพยักศีรษะอันกระเซิงของตน เป็นเชิงรับรู้ "อืม ก็ตรงตามแผน....แล้วนายจะกลุ้มใจอะไร"
แจจุงนิ่งไป ".....ฉันไม่ได้กลุ้มใจ...."
ยูซอนหัวเราะ "แจจุง ฉันเป็นเพื่อนนายมากี่ปีแล้ว เรื่องแค่นี้ทำไมฉันจะไม่รู้ แล้วเมื่อไหร่นายจะคืนที่กดมาให้ฉัน ฉันจะเล่นเกมส์"
".....พูดมาก" แจจุงว่า โยนที่กดเกมส์คืนให้ยูซอน แล้วลุกเดินหนีหายเข้าไปในห้องครัว
ยูซอนมองกิริยาท่าทางเพื่อนสนิทตาปริบๆ โคลงศีรษะอย่างระอา ปากก็บ่นอุบอิบ
"อารมณ์ขึ้นๆลงๆจริงๆเลย คุณนายแจจุง"
.........................................................................................................
แหล่งใจกลางเมือง ตึกสูงระฟ้ามากมายจนมองไม่เห็นประกายดาว ยามวิกาลเช่นนี้คนส่วนใหญ่คงนอนดูโทรทัศน์กับครอบครัวอย่างสบายใจ ขณะเดียวกันก็มีอีกหลายคนใช้ชีวิตช่วงนี้เพื่อทำงาน
ชอย ซีวอนเองก็เป็นหนึ่งในพวกหลัง เขาแบกรับภาระงานบริษัทไว้มากมาย
ซีวอนกำลังขมวดมุ่นกับกองเอกสารหลายตั้งบนโต๊ะ เขามักใช้เวลาอยู่ในบริษัทมากกว่าอยู่บ้านเพียงเพื่อหลีกหนีความเหงา ว้าเหว่ .........ผมหยุดทำงานทีไร ใจผมก็คิดถึงอีกคนหนึ่งเสียทุกที ไม่รู้ว่าวันอาทิตย์ที่จะถึงนี้ชางมินจะมาหรือเปล่า ผมเองก็รู้ดีว่าว่าชางมินกำลังแอบคบกับนายแบบชื่อดัง จุง ยุนโฮ ตอนนี้ผมก็ได้แต่ตื๊อ ผมอยากรู้วิธีที่จะทำให้ชางมินเลิกกับเขา ผมอยากรู้จริงๆว่าจะมีวิธีไหนที่จะทำให้หัวใจของชางมินหันเห มาทางผมบ้าง.........
.
.
.
.
.
"ยุนโฮ วันอาทิตย์นี้ว่างหรือเปล่า ?" ชางมินเสียงอ้อน
พวกเขาแอบหลบมาคุยในห้องพักสต๊าฟ หลังจากที่ยุนโฮถ่ายแบบเสร็จ
"เอ่อ.....วันอาทิตย์นี้ ฉันมีนัดน่ะ"
"มีนัดเหรอ?"
ยุนโฮพยักหน้า..............จะบอกได้ยังไง ว่าเขาทำแหวนที่ชางมินซื้อให้ในวันเกิดครั้งที่แล้วหล่น โชคยังดีที่แจจุงเก็บได้ ไม่งั้น....................
"นัดเรื่องงานน่ะ" ยุนโฮแสร้งยิ้ม
ชางมินโผเข้ากอดคนรัก แล้วถอนหายใจ ยุนโฮเลื่อนมือขึ้นลูบบริเวณท้ายทอยชางมินก่อนเอ่ยถาม
"วันอาทิตย์นี้ทำไมเหรอ? ชางมินอยากไปไหน"
"เปล่าหรอก พอดีมีอบรมเกี่ยวกับนักข่าว ฉันคงได้รู้จักคนเยอะจากงานนั้น จะว่าไปก็คงเป็นไปไม่ได้อยู่แล้วที่ยุนโฮจะไปงานนั้น"
"อืม......เอางี้ไหม ไว้นัดคราวหน้าชางมินอยากไปไหน ฉันจะพาไป" ยุนโฮกระชับแขนกอดร่างตรงหน้าให้แน่นขึ้น
"อืม" ชางมินตอบรับ
ทั้งคู่ยิ้มอย่างมีความสุข
.
.
.
.
.
แจจุงหยิบรูปคู่ชางมินกับยุนโฮในสวนสนุกที่เขาแอบถ่ายขึ้นดู
............ผมคิดถูกหรือผิดนะที่รับงานนี้ ผมรู้สึกว่าเริ่มก้าวเข้าไปยืนอยู่ในตำแหน่งที่ผิดๆ วันอาทิตย์ที่จะถึงนี้ ผมควรจะเจอเขาเหรอ ผมควรทำแบบนี้เหรอ....................
แจจุงคิดได้ถึงตรงนั้น ก็ยกแก้วเหล้าข้างมือขึ้นกระดก ใบหน้ากับหูเริ่มแดงซ่านด้วยฤทธิ์น้ำเมา
..........ผมคงคิดมากไป ช่างเถอะ ได้ภาพดีๆทุกอย่างก็จบ หนี้สินก็จะได้จบไปด้วย ยุนโฮวันอาทิตย์นี้ฉันจะต้อง.......
แจจุงฟุบหลับไปกับโต๊ะ